พ่อรวย – พ่อจน

พ่อแท้ๆ ของผู้เขียน  มีตำแหน่งเป็นอธิบดีกรมการศึกษาของรัฐฮาวาย   ในหนังสือผู้เขียนเรียกว่า  Poor Dad  ผู้เขียนมีเพื่อนที่สนิทมากตั้งแต่เด็กๆ ชื่อ ไมค์ และพ่อของไมค์เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในกิจการหลายๆ อย่าง จนมีอาณาจักรที่ใหญ่โต   ในหนังสือผู้เขียนเรียกว่า  Rich Dad

 

พ่อทั้งสองของผู้เขียนต่างก็เป็นคนดี  มีผู้เคารพนับถือมาก  แต่มีคำสอนเรื่องการดำรงชีวิตที่แตกต่างกันสุดขั้ว  ผู้เขียนได้รับฟังคำสอนที่แตกต่างกันทั้ง 2 ด้านตั้งแต่อายุ 9 ขวบ   ทำให้ผู้เขียนต้องรู้จักวิเคราะห์พิจารณาในคำสอนตั้งแต่เด็ก

 

พ่อจน	พ่อรวย
ความรักเงิน  เป็นบ่อเกิดแห่งความชั่วร้าย	การขาดเงิน  เป็นบ่อเกิดแห่งความชั่วร้าย
คนรวยควรเสียภาษีมากๆ เพื่อช่วยคนจน	ภาษีทำโทษคนขยัน  ให้รางวัลคนขี้เกียจ
เรียนมากๆ  จะได้ทำงานกับบริษัทที่มั่นคง	เรียนมากๆ จะได้ซื้อบริษัทที่มั่นคง
พ่อไม่รวย  เพราะพ่อมีลูก	พ่อต้องรวย  เพราะพ่อมีลูก
ห้ามพูดเรื่องเงินตอนทานข้าว	ชอบคุยเรื่องเงินตอนทานข้าว
เรื่องเงินทองต้องปลอดภัยไว้ก่อน	ต้องรู้จักวิธีจัดการกับความเสี่ยง
บ้าน  เป็นการลงทุนและทรัพย์สินที่ใหญ่ที่สุด	บ้าน  เป็นหนี้สินที่ใหญ่ที่สุด และไม่ใช่การลงทุน
ชำระหนี้เป็นอันดับแรก	ชำระหนี้เป็นอันดับสุดท้าย
ประหยัดทุกบาททุกสตางค์เพื่อสะสมเงิน	ใช้ทุกบาททุกสตางค์เพื่อการลงทุน
สอนวิธีเขียนประวัติส่วนตัวอย่างไร  จึงจะได้งานทำ	สอนวิธีเขียนแผนธุรกิจอย่างไร  จึงจะสร้างงาน
ชาตินี้  ไม่มีวันรวยแน่	คนรวย  เขาไม่ทำกันอย่างนั้นหรอก
เงิน  ไม่ใช่สิ่งสำคัญ	เงิน  คืออำนาจ
เรียน  เพื่อทำงานให้ได้เงินเดือนสูงๆ	เรียน  เพื่อรู้วิธีใช้เงินทำงานให้เรา
พ่อ  ไม่ทำงานเพื่อเงิน	เงิน  ทำงานให้พ่อ